کل دنیا رو میگردی تا بتونی کسی رو پیدا کنی

که در وجودش آرامش رو ببینی

بهت آرامش بده و مواقعی که حالت خوش نیست آرومت کنه

بتونی راحت درددل کنی و نگرانِ هیچی نباشی


در آخر ..

میبینی اون شخص، از اول هم "فقط و فقط" خودت بودی


ولی وای به حالِ وقتی که خودت هم نتونی مرحمِ خودت باشی ..