اول بحث بگم اون فیلمای ایرانی که خیلی هم موفق هستن و به جشنواره های بین المللی هم راه پیدا کردن نه، اون فیلمایی که میدونیم خوب هستن هم نه! بقیه فیلمای ایرانی!

* یکیش مث سریال دوبرادر! بازیگراش به کنار، دیالوگاشون به کنار، قسمت آخر هم به کنار!
قسمت آخرش به مقداری الکی بود که واقعا حیف پول
جالبه توی عموم این فیلما قسمت آخر که میرسه پلیس همه رو باهم میگیره! خو زودتر میگرفتین!!!!

* نمونه دیگش مثل پنجاه کیلو آلبالو !!
این فیلم جذابیت خاصی نداره بلکه داستان مضخرف و تکراری رو به ما نشون میده
تنها چیزی که سبب جذابیتش شده اینه که اجازه داشتن راجع به همه چی تقریبا بگن !

* من سالوادور نیستم! توی برزیل بوده فکر کردن چیه!

* خنده های آتوسا! اجازه ورود به جشنواره نداشته!

* دزدی عاشقانه! مضحک!

فیلم پنجاه کیلو آلبالو یه ایده ی جدید داشت
پخش آهنگ! آهنگ شاد! طوری که کسی تریلرشو ببینه فکر میکنه چقد خفنه
حالا این هیچی، خوشم اومد
ولی خنده های آتوسا .. تریلر اولیه ش آهنگ نداشت
بعدش دیدن نه! پنجاه کیلو آلبالو با موزیک خفن شده و جذب کرده
پس چیکار کردن؟ آهنگ یاس!!!! اونم من میجنگم که انقد خفنه! گذاشتن پشت زمینه ی تریلر
به تعبیری دزدی عاشقانه هم همچین کاری انجام داد ..

بعد مامان من هی میگه چرا گیر دادی به فیلمای علمی تخیلی اکشن هالیوودی!!
خب انصافا ! قابل مقایسه ن؟ واقعن؟؟؟؟؟؟؟ :|||